Chrześcijański Tydzień Społeczny 


  • CHTS

    CHRZEŚCIJAŃSKI
    TYDZIEŃ SPOŁECZNY

    Spotkanie, dialog na rzecz wspólnego dobra

  • CHTS

    CHRZEŚCIJAŃSKI
    TYDZIEŃ SPOŁECZNY

    Spotkanie, dialog na rzecz wspólnego dobra

  • CHTS

    CHRZEŚCIJAŃSKI
    TYDZIEŃ SPOŁECZNY

    Spotkanie, dialog na rzecz wspólnego dobra

  • CHTS

    CHRZEŚCIJAŃSKI
    TYDZIEŃ SPOŁECZNY

    Spotkanie, dialog na rzecz wspólnego dobra

  • CHTS

    CHRZEŚCIJAŃSKI
    TYDZIEŃ SPOŁECZNY

    Spotkanie, dialog na rzecz wspólnego dobra



IV CHRZEŚCIJAŃSKI TYDZIEŃ SPOŁECZNY

"O godność człowieka i ład społeczny"

23-25 maja 2013
miejsce: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (Lublin, Al. Racławickie 14) Aula im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego

DZIEŃ TRZECI - 25 MAJA 2013


Wyzwania polityki rodzinnej w Polsce i Europie

„Nie ma harmonijnego społeczeństwa bez dobrze funkcjonujących rodzin. Było fundamentalnym celem naszego rządu, by stworzyć warunki dla systemu społeczno- ekonomicznego opartego na pracy i rodzinie. Dlatego naszym kolejnym celem było zwiększenie ilości dzieci i miejsc pracy, by te dwa najistotniejsze obszary życia istniały koło siebie harmonijnie."

Bence Retvari – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Administracji Publicznej i Sprawiedliwości, Węgry
Dr Konstanty Radziwiłł - Wiceprezes Stowarzyszenia Związek Dużych Rodzin 3 plus
Dr Stanisław Kluza – ekonomista, pierwszy Przewodniczący Komisji Nadzoru Bankowego
Bożena Pietras – Związek Dużych Rodzin 3 plus – Lublin


Całość wystąpienia: Bence Retvari
– Sekretarz Stanu w Ministerstwie Administracji Publicznej i Sprawiedliwości, Węgry - wykład / PDF

Najważniejszym problemem i główną barierą rozwoju Polski w XXI wieku będą kwestie związane z bilansem demograficznym. Mamy katastrofalny spadek dzietności. W 1988 roku wskaźnik dzietności był wyższy niż 2. Od tego roku spada i w na przestrzeni ostatnich 15 lat ustabilizował się w przedziale między 1,2 a 1,4. Oznacza to, że w Polsce nie ma prostej zastępowalności pokoleń. Całe obecne pokolenie jest o 33% mniejsze niż pokolenie rodziców. Czy w takich warunkach można myśleć  o ustabilizowaniu budżetu i finansów publicznych?

To diagnoza. Przedstawił ją dr Stanisław Kluza, ekonomista i Pierwszy Przewodniczący Komisji Nadzoru Bankowego. Odnosząc się do polityki rodzinnej użył pojęcia kosztu alternatywnego, czyli kosztu potencjalnie utraconych możliwości. Zaznaczył, że rodziny konsumują więcej, a więc płacą wyższe podatki pośrednie, a te stanowią większą część dochodów budżetowych. Ojcowie mają słabszą pozycję negocjacyjną w rozmowach z pracodawcą na temat swojego wynagrodzenia. Ale wszyscy wiemy, i podkreślają to także pracodawcy, że są oni lepszymi pracownikami. Pracujące matki i ojcowie wielodzietnych rodzin nie mają zbyt dużo czasu na podnoszenie kwalifikacji, szkolenia, wyjazdy.


A kto jest beneficjentem w momencie, kiedy dzieci wchodzą na rynek pracy? Państwo, bowiem zyskuje nowych podatników.

Kluza zaznaczył także, że w przyszłości, przy ustalaniu wysokości emerytury dojdzie do paradoksalnej sytuacji, w której rodziny wielodzietne z racji niższych dochodów będą  miały mniej kapitału zgromadzonego w systemie emerytalnym. Natomiast single będą mieli więcej kapitału, a przez to wyższe emerytury. Wypłatę ich emerytur będą gwarantowali podatnicy, dzieci wychowane w tych wielodzietnych rodzinach.

Kluza przedstawił szereg propozycji, które mogłyby korzystnie wpłynąć na rozwiązanie jednego z najważniejszych problemów Polski. Podkreślił, że państwa mają potężne narzędzia redystrybucyjne, chociażby w postaci ulg podatkowych (w Polsce ulgi takie wprowadzono w 2007 roku). Zaproponował, aby zmodyfikować je w wariancie takim, że wraz ze wzrostem liczby dzieci będzie przysługiwała większa ulga. Pozytywnie odniósł się przy tym do propozycji rządowych w tym temacie. Druga modyfikacja mogłaby dotyczyć rodzin niezamożnych. Tutaj padła propozycja przenoszenia odpisu podatkowego w czasie na tak zwane „chude lata”.

Odnosząc się do kwestii prawnych i systemowych podkreślił, że warto byłoby wprowadzić taki mechanizm, w którym każde nowe prawo i każda ustawa sprawdzana jest pod kątem jej wpływu na rodzinę. Tak jak bada się aspekt wpływu na środowisko. Ponadto, według Kluzy, podatnik w Polsce powinien być traktowany jako gospodarstwo domowe, a nie pojedyncza osoba. Rodzi się bowiem taka sytuacja, że osoby samotnie wychowujące dziecko są niejako uprzywilejowane przez państwo.

Inne prorodzinne postulaty to dłuższe urlopy macierzyńskie i wychowawcze, substytuty wynagrodzenia dla matki, które zostają z dzieckiem. Lepsza dostępność przedszkoli, które na etapie rekrutacji powinny promować dzieci z pełnych rodzin.

Drugi z dyskutantów, dr Konstanty Radziwiłł, Wiceprezes Stowarzyszenia Związek Dużych Rodzin 3 Plus, stwierdził, że błędne jest myślenie, iż dzieci powinny się rodzić tylko ze względu na przyszłe emerytury. Spadek dzietności, a w konsekwencji w przyszłości mniejsza liczba podatników będzie powodowała także to, że siła nabywcza przyszłych pokoleń będzie niższa. Do zbioru propozycji i pozytywnych rozwiązań zaproponowanych przez dr Kluzę dołożył jeszcze dwie kolejne. Po pierwsze kartę dużej rodziny, która dałaby zniżki na komunikację miejską, do kina, teatru czy na basen. Po drugie bon wychowawczy, którym rodzice mogą płacić za żłobek lub przedszkole.

Paneliści byli zgodni, że sytuacja związana z dzietnością Polsce a jednocześnie brak wsparcia dla rodzin są alarmujące. Kluza przedstawił zagrożenie depresji demograficznej (czytaj: "Katastrofalny spadek dzietności" - PDF). Prawo podatkowe narzucając minimalną wartość przychodu dającą prawo do pełnych odpisów faworyzuje zamożne rodziny z jednym dzieckiem. Postulowali wprowadzenie mechanizmów przeciwdziałających wykluczeniu społecznemu dużych rodzin (a zwłaszcza dzieci), w tym w szczególności wprowadzenie Ogólnopolskiej Karty Dużej Rodziny (zniżki w publicznej komunikacji, placówkach kultury, sportu i rekreacji) - dr Konstanty Radziwiłł. Doktor proponuje również uznanie pracy rodziców rezygnujących z aktywności zawodowej na rzecz opieki nad dziećmi za równorzędną pracy etatowej objęcie ubezpieczeniem emerytalnym (opłacanie składki) rodzica sprawującego opiekę nad dziećmi w domu, niezależnie od tego, czy był wcześniej zatrudniony uzależnienie wysokości świadczenia emerytalnego rodzica opiekującego się dziećmi i niepracującego zawodowo od liczby dzieci.

Autorzy: Anna Moskwa, Michał Wójcik


Praca warunkiem godności człowieka – wyzwania współczesności
Prof. Henryk Cioch – Senator RP, Prawo i Sprawiedliwość
Prof. Ryszard Bugaj - ekonomista, polityk, Instytut Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk
Dr Andrzej Juros - specjalista ds. ekonomii społecznej, Instytut Socjologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Paweł Pelc - Wiceprezes zarządu Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE
Michał Drozdek - socjolog, ekspert Instytutu Paderewskiego,


- Czy praca jest niezbędna dla rozwoju osobowości człowieka, dla realizacji jego ludzkiej potencjalności i powołania?
- Jaki jest sens pracy, czy to tylko sposób na zdobycie środków do życia?
- Czy wspólnota nie potrafiąc zorganizować takich warunków, w których każdy jej członek mógłby znaleźć pracę, uwłacza ludzkiej godności tych, którzy pracy nie mają?
- Kto za to ponosi odpowiedzialność?
- Czy można mówić sensownie o niezbywalnym prawie człowieka do pracy, jeżeli realizacja tego prawa bywa tak trudna i zależna od warunków gospodarczych, a nie od czyjejś dobrej lub złej woli?
- Jakie wobec prawa do pracy są obowiązki innych obywateli? - Władz państwowych? Pracodawców i ich zrzeszeń? Związków zawodowych? Organizacji społecznych? Kościoła? Innych społeczności?

Jaka praca? Czy praca może człowieka upadlać, być narzędziem jego degradacji? Jakie są czynniki i warunki pracy godziwej, a jakie godzącej w godność człowieka? Czy godność pracownika jest dla pracodawcy istotną wartością, czy tylko produktywność? Czy istnieje sprzeczność między godnością pracy, a produktywnością? Jak godność pracy wygląda współcześnie na świecie, a jak w Polsce? Jakie nam zagrażają patologie związane z pracą, jak je zidentyfikować i jak im przeciwdziałać? Kto się powinien tym zająć?

Media wobec najsłabszych
Ks. Dr Marek Łuczak - Sekretarz Redakcji - Tygodnik Katolicki „Niedziela”
Piotr Semka, publicysta - dziennikarz, Tygodnik „Do Rzeczy”, „Rzeczpospolita”
Marek Król, dziennikarz - b. redaktor naczelny „Wprost”
Ks. Henryk Zieliński - redaktor naczelny - Tygodnik „Idziemy”
Sergiusz Kieruzel - moderator, Europejski Dom Spotkań - Fundacja Nowy Staw

Rola współczesnego dziennikarstwa: informować czy intrygować, wyjaśniać rzeczywistość czy ją modelować, kontrolować władzę czy być władzą lub przynajmniej jej istotną częścią? Najsłabsi to nie tylko chorzy, niepełnosprawni, dzieci nienarodzone. To także całe rzesze społeczne bez materialnych i politycznych szans na prezentowanie swoich interesów. A nawet swojej często dramatycznej sytuacji.

Jakie szanse na rzetelne zaprezentowanie opinii publicznej swoich problemów mają: m.in. bezrobotni z małych miast i upadłych PGRów, polscy emigranci bez realnych, ekonomicznych perspektyw powrotu do pozostawianych w Polsce swoich rodzin, lokalne organizacje pozarządowe; rodziny osób przewlekle chorych, przedsiębiorcy zderzający się z murem 'układu zamkniętego'... ? Tu lista niestety jest otwarta.


RELACJE : DZIEŃ 1 ; DZIEŃ 2 ; DZIEŃ 3



Patronat honorowy nad V Chrześcijańskim Tygodniem Społecznym objął
J.E. Ks. Arcybiskup Stanisław Budzik, Metropolita Lubelski.

budzik



ORGANIZATORZY

KUL KUL KUL KUL
Europejski Dom Spotkań - Fundacja Nowy Staw www.eds-fundacja.pl
Wydział Nauk Społecznych, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II  www.kul.pl  
NSZZ „Solidarność” Region Środkowowschodni www.solidarnosc.org.pl/lublin


PATRONAT MEDIALNY



 strzałka do góry